సాయంత్రం పూట నిర్మల డాబామీదికి వెళ్ళి ఒంటరిగా కూర్చున్నది. అదేపనిగా ఆకాశంవైపు చూస్తూ వుంది. రెక్కలుంటే యెగిరి పోవాలనిపిస్తూ వుంది. ఈ చిక్కులన్నీ వదిలిపోతాయనుకొంటున్నది. ఈ సమయంలో తరచుగా అక్కా, చెల్లెళ్ళు యిద్దరూ హాయిగా యెక్కడికైనా షికారుకు వెళ్తూ వుండేవాళ్ళు. ఫిటన్ ఖాళీగా లేకపోతే తోటలో తిరుగుతూ వుండేవాళ్ళు. అంచేత కృష్ణ నిర్మలను వెతుక్కుంటూ తిరుగుతున్నది. ఎక్కడా కనిపించకపోయే సరికి చివరకు డాబామీదికి వచ్చింది. నిర్మలను చూడగానే నవ్వుతూ అంది. "నీవు కనిపించకుండా యిక్కడ దాక్కున్నావా? నేను నిన్ను వెతుకుతూ తిరుగుతున్నాను. పద, పద, ఫిటన్ సిద్దం చేయించి వచ్చాను."

నిర్మల నిర్లిప్తంగా అంది. "నీవు వెళ్ళు, నేను రాను."....

Write a review

Note: HTML is not translated!
Bad           Good