నాకు నిజంగా మతిపోయింది. వదిన చేతిలో టెలిగ్రాం తీసుకుని చూశాను. నిజమే ! టెలిగ్రాం నాకే యిచ్చారు. ఏం మాట్లాడాలో తోచని నేను తడబదతూ - కాని .. అన్నయ్యా! .. నేను నేను ఇదెలా ?  ఇప్పుడే ఉత్తరం వ్రాసేస్తాను అన్నాను....
వీల్లేదు ఇప్పుడు కాదు. నవల పూర్ర్తిగా పడనీ, తర్వాత " అన్నాడు. నిజంగా నేను రచయిత్రిని కాదు అన్న సన్తి ఆ పత్రికాదిపతులకి తెలియపరచనే లేదు...
నేను రచయితిని కాను అని లోకానికి తెలియజెప్పాలని తహతహ లాడిన రాధ కథే " నేను రహయిత్రిని" కాను" పసందైన నాలుగు పెద్ద కదల సంపుడి యిది. వాటిల్లో నేను రచయిత్రిని కాను అన్నది. మొదటిది.
హృదయాలు కలిసిపోయి ఆత్మలే ఏకమై పోయిన చోట గెలుపు , ఓటమి ప్రసక్తి లేదు - అన్న రాజా ముందు అందంగా ఆనందంగా తన ఓటమిని అంగీకరించిన సుజాత కథ .
వీడని జ్ఞాపకాల్ని వాడిన పూలలో జీవితమంతా దాచుకుని, వాటిని కూతురి సుఖం కోసం అంకితం చేయాలనుకున్న డాక్టర్ సుశీల మానసిక సంఘర్షణ "వాడిన పూలు"
భర్తకి దూరమై శాపగ్రస్తాలా నర్స్ జీవితం గడుపుతున్న శైలుకి మృత్యముఖంలో వుండి - తన రెండో భార్యని కలవరిస్తూ తారసపడి జీవన్మరణ సమస్యను తెచ్చి పెట్టిన శైలు భర్త సారధి కదా... జాతకఫలం 

Write a review

Note: HTML is not translated!
Bad           Good