ఆత్మ అంటే నేను. 'నేను' ఉంటే 'నన్ను', 'నాది' ఉంటాయి. అలాగే 'నేను' ఉన్నప్పుడు 'నీవు' ఉంటుంది. 'నీవు'తో పాటు, 'నిన్ను' 'నీది' ఉంటాయి. 'నేను' 'నీవు'లు ఉన్నప్పుడు ఇద్దరూ తమకు తాము ఎవరి చుట్టూ వారు 'గిరి' గీసుకొంటారు. 'వేరుతనం' ఏర్పడుతుంది. దీనితో స్వార్థం ఆవిర్భవిస్తుంది. స్వార్థమే అన్ని అనర్థాలకు మూలం. అసలు మానవ దురవస్థకు మూలం ఇదే. ఈ దురవస్థనే బుద్దుడు దుక్ఖంగా చెప్పాడు. 'ఆత్మ' లేక పోతే 'నేను' ఉండదు, 'నేను' లేకపోతే 'స్వార్థం' ఉండదు. 'స్వార్థం' లేకపోతే దురవస్థ ఉండదు- అంటే దుక్ఖం ఉండదు. ఇదే బుద్ధుని నిదానం.

    మరి బుద్ధుడు నిరాకరించిన ఆత్మ ఏది? సత్త్వాలలో అభౌతికంగా, అమర్త్యంగా, సర్వస్వతంత్రంగా ఉండి, తాను నివసించి ఉన్న సత్త్వాన్ని నిర్దేశిస్తూ, నడుపుతూ, తాను మాత్రం ఎటువంటి మార్పులకు లోనుగాకుండా ఉండి, దేహం భంగమైనప్పుడు, మరోదేహానికి వలసపోయే అంశం. ఇటువంటి ఆత్మను నాటి మతాలన్నీ దాదాపుగా నమ్మాయి. ఇదీ బుద్ధుడు నిరాకరించిన ఆత్మ.

Write a review

Note: HTML is not translated!
Bad           Good